Fundacja Instytut Studiów Strategicznych

Instytut (wcześniej Międzynarodowe Centrum Rozwoju Demokracji) został założony w 1993 roku przez Uniwersytet Jagielloński i Akademię Ekonomiczną w Krakowie. Instytut Studiów Strategicznych jest dziś liczącą się placówką ekspercką, współpracującą z wieloma ośrodkami zajmującymi się sprawami międzynarodowymi i zagadnieniami bezpieczeństwa w kraju i za granicą.

Slideshow Image 1 Slideshow Image 2 Slideshow Image 3 Slideshow Image 4 Slideshow Image 5 Slideshow Image 6 Slideshow Image 7 Slideshow Image 8 Slideshow Image 9

media o nas

Gazeta.pl - Dyskryminacja to mit?
Kobiety wchodzą do męskiej szatni


Gazeta.pl - Polska liderem w Unii Europejskiej i NATO? Tak, ale...
Onet.pl - Prezydent Estonii: Polska może być liderem w UE
tvp.pl - 8 XII 2012, godz. 21.45

Gazeta.pl - "Sekretarz Generalny NATO w czwartek w Polsce"
Wirtualna Polska - "Komorowski: Polacy czują się bezpieczni jak nigdy dotąd"
Wprost 24 - "Komorowski: przyszłość świata zależy od NATO"
Gazeta Wyborcza - "W Krakowie o NATO"
Gazeta Wyborcza - "Sprawiedliwi wciąż nie są w modzie"
Gazeta Wyborcza - "O Nowej Koncepcji Strategicznej NATO" Rzeczpospolita - "O Nowej Koncepcji Strategicznej NATO"

kontakt

Fundacja Instytut Studiów Strategicznych
ul. Mikołajska 4,
31-027 Kraków,
tel./fax: +48 12 421 62 50
NIP: 676-01-02-235
Nr konta: 39 1160 2202 0000 0000 8399 3760
Sekretariat czynny:
od poniedziałku do piątku od 8.30 do 16.30 facbook

historia

Początki Fundacji Instytut Studiów Strategicznych sięgają 1993 roku, kiedy grupa entuzjastów przekonanych o potrzebie społecznego wsparcia instytucji demokratycznego państwa powołała do życia Międzynarodowe Centrum Rozwoju Demokracji. Ich zamierzeniem było stworzenie ośrodka, który ułatwiałby dialog między przedstawicielami różnych orientacji politycznych oraz służył wymianie doświadczeń między politykami z różnych krajów. Miał także za zadanie ułatwiać komunikację między ekspertami a elitami politycznymi, tak by wiedza tych pierwszych mogła zostać lepiej wykorzystana podczas podejmowania decyzji politycznych. Z oczywistych względów musiała to być instytucja pozarządowa, nie związana ani z partiami politycznymi, ani z administracją rządową.
Idea stworzenia forum debaty publicznej, które umożliwiałoby ścieranie się różnych poglądów i wypracowanie rozwiązań korzystnych dla kraju spotkała się z silnym poparciem – założycielami fundacji były Uniwersytet Jagielloński oraz Akademia Ekonomiczna (dziś Uniwersytet Ekonomiczny). Natomiast Radę Programową stworzyli: Władysław Bartoszewski, Leszek Balcerowicz, Wiesław Chrzanowski, Bronisław Geremek, Marian Grzybowski, Aleksander Hall, Jerzy Jedlicki, Krzysztof Kozłowski, Józef Lassota, Jan Małecki, Jerzy Mikułowski-Pomorski, Jerzy Milewski, Jan Nowak-Jeziorański, Andrzej Olechowski, Andrzej Pelczar, Zbigniew Pucek, Paweł Sarnecki, Jacek Saryusz-Wolski, Zygmunt Skórzyński, Krzysztof Skubiszewski, Jerzy Turowicz, Edward Wende, Edmund Wnuk-Lipiński, Andrzej Zakrzewski i Janusz Ziółkowski. Prezesem Fundacji został Bogdan Klich.
"Fundacja ma refleks, jest aktywna, twórcza, podejmuje we właściwym momencie tematy o kluczowym znaczeniu. Jest to znakomita wizytówka polskiego myślenia, polskiej debaty: i politycznej i profesjonalnej w różnych dziedzinach" – mówił o Fundacji Jacek Saryusz-Wolski, ówczesny Pełnomocnik Rządu d/s Integracji Europejskiej. Jan Nowak-Jeziorański dodawał: "MCRD jest dla mnie imponującym symptomem polskiego dynamizmu i rozmachu, który został wyzwolony w roku 1989. Jest owocem odzyskanej wolności. Podziwiam, jak wiele tu stworzono, dosłownie z niczego."
W ciągu krótkiego czasu Fundacja zaistniała na mapie polskich organizacji pozarządowych i wypracowała własne formy realizacji celów statutowych. Stanowią je do dziś konferencje międzynarodowe, seminaria eksperckie, programy badawcze i edukacyjne oraz publikacje.

Instytut Studiów Strategicznych
Stopniowe ograniczanie środków na działalność organizacji pozarządowych w drugiej połowie minionej dekady wymusiło na władzach fundacji zmiany w jej strukturze. Ośrodki zostały w 1997 roku połączone w jeden Instytut Studiów Strategicznych, co ułatwiło zarządzanie programami, jak i umożliwiło niezbędne oszczędności. Władze fundacji uznały także, że priorytetem w pracy Instytutu winny być najważniejsze wyzwania stojące przed polską polityką zagraniczną, a więc integracja ze strukturami europejskimi i euroatlantyckimi oraz nowe relacje ze wschodnimi sąsiadami. Spowodowało to stopniowe ograniczanie liczby programów realizowanych w Instytucie, początkowo do pięciu, a później do trzech, z równoczesnym ich pogłębieniem. Powołano także Międzynarodową Radę Honorową, w skład której weszli: Zbigniew Brzeziński, Valery Giscard d'Estaing, Hans-Dietrich Genscher, Henry A. Kissinger oraz Andrzej Olechowski. Ostatecznie w 2001 roku decyzją Rady Fundatorów Fundacja zmieniła nazwę, a proces konsolidacji uznano za zakończony.

Konferencje międzynarodowe
Cykl konferencji międzynarodowych zainaugurowało w 1993 roku spotkanie "Nowe wyzwania - nowa odpowiedzialność" poświęcone współpracy polsko-ukraińskiej. O znaczeniu tej sesji świadczą słowa ówczesnego ambasadora Ukrainy, Gennadija Udowenki, który uznał, że była ona jednym z trzech najistotniejszych wydarzeń w pierwszym etapie nowych kontaktów polsko-ukraińskich. Podczas następnych konferencji międzynarodowych, poświęconych kolejno współpracy wyszehradzkiej, stosunkom polsko-rosyjskim, integracji Polski z Unią Europejską oraz problemom bezpieczeństwa międzynarodowego próbowano oceniać stosunki naszego kraju z sąsiadami i organizacjami międzynarodowymi, a także proponować rozwiązania na przyszłość. Inne konferencje międzynarodowe miały charakter tematyczny i dotyczyły problematyki wspólnej dla wszystkich krajów postkomunistycznych. "Wolne media dla Europy", "Konstytucja w służbie demokracji", "Ekologia, demokracja, wolny rynek" przygotowywane były z myślą, by porównywać doświadczenia, opisywać bariery w procesie transformacji oraz poszukiwać sposobów ich przezwyciężania. Szczególne znaczenie miała konferencja "Od komunizmu do demokracji" z czerwca 1995 roku, która stanowiła swoiste podsumowanie głównych tendencji występujących podczas reform ustrojowych, tworzenia zrębów wolnego rynku oraz społeczeństwa obywatelskiego w krajach Europy Środkowej i Wschodniej. Zgromadziła ona kilkudziesięciu liderów politycznych, ekonomistów i działaczy społecznych, którzy w owym czasie nadawali kierunek przemianom w swoich krajach.

Programy edukacyjne i badawcze
Przez dwa lata działalności konferencje międzynarodowe były znakiem firmowym Fundacji. Jednak pod koniec 1994 roku Rada Programowa doszła do wniosku, że nadszedł czas, by działać mniej spektakularnie, ale za to bardziej praktycznie – jednym słowem program konferencyjny uzupełnić o pracę badawczą i edukacyjną. Realizację tych zamierzeń powierzono ośrodkom badawczym fundacji: Ośrodkowi Studiów Europejskich, Ośrodkowi Studiów nad Demokracją i Ośrodkowi Studiów Społeczno - Ekonomicznych. Zajęły się one odpowiednio badaniem procesów integracji europejskiej i euroatlantyckiej, instytucji i mechanizmów demokratycznych oraz przekształceń w sferze gospodarki i finansów. Zadaniem tych ośrodków było organizowanie seminariów eksperckich, przygotowywanie ekspertyz, gromadzenie dokumentacji, działalność wydawnicza oraz prowadzenie kursów i szkoleń. Powołanie ośrodków zaowocowało dwusemestralnymi kursami z zakresu wiedzy o Unii Europejskiej ("Studium Wiedzy o Unii Europejskiej"), zagadnień bezpieczeństwa międzynarodowego ("Studium Wiedzy o NATO") oraz podstaw nauk o państwie i społeczeństwie ("Studium Wiedzy o Demokracji"). Dla uczestników kursów ważna była zarówno wiedza, przekazywana im przez naukowców z UJ i Akademii Ekonomicznej, jak i świadectwo ukończenia studiów podyplomowych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wielu absolwentom, a zwłaszcza nauczycielom i oficerom Wojska Polskiego, kursy te ułatwiły dalszą karierę zawodową. W 1995 roku przy Ośrodku Studiów Europejskich rozpoczęła działalność Biblioteka Europejska, gdzie gromadzone są książki, publikacje, dokumenty i prace naukowe z zakresu stosunków międzynarodowych, prawa, ekonomii, socjologii, psychologii społecznej, filozofii polityki i studiów europejskich. Częścią tej biblioteki stała się Biblioteka Depozytowa Rady Europy, w której zbiorach znalazły się wszystkie publikacje i czasopisma wydawane przez RE – konwencje, umowy i opracowania dotyczące działalności Rady, do chwili rezygnacji Rady z tego sposobu informowania o swojej działalności i zastąpienia go sposobem elektronicznym.

Publikacje
Fundacja Instytut Studiów Strategicznych jest wydawcą raportów, analiz i opracowań monograficznych z zakresu szeroko rozumianych studiów politycznych. W 2008 roku opublikowała również pierwsze polskie wydanie Księgi Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Przez kilka lat Fundacja wydawała także własny półrocznik "Ad Meritum" odzwierciedlający obszary jej zainteresowań i umiejętnie łączący analizę naukową z ambitną publicystyką. Instytut Studiów Strategiczny jest europejskim partnerem Center for Strategic an International Studies (Waszyngton) w projekcie Action Commission for an Enlarged Europe-Atlantic Community, w którym uczestniczy 10 państw kandydujących i obserwatorzy (m.in. Ukraina, Rumunia, Bułgaria) Projekt ma na celu wypracowanie wspólnych standardów działań m.in. w zakresie współpracy ponadgranicznej.